بایگانی برچسب برای: خونریزی مقعدی

پنج بیماری شایع مقعدی

بیماری های آنورکتال، طیف وسیعی از بیماری های هستند که ناحیه نشیمنگاهی و مقعد را درگیر می کنند. اکثر اوقات می توان آنها را با اصلاح رژیم غذایی و سبک زندگی مدیریت کرد یا در مطب پزشک با استفاده از روش های ساده درمان نمود.

این بیماری ها اغلب بهم مربوط هستند مثلا هموروئید درمان نشده می تواند منجر به فیستول مقعدی شود. علاوه بر این اکثر بیماری های آنورکتال با علائم مشابهی مانند درد و ناراحتی، خارش و خونریزی در ناحیه مقعد مشخص می شوند. توصیه های اولیه برای درمان این مشکلات اجتناب از محرک هایی مانند صابون، استفاده از دستمال مرطوب بدون الکل یا دستمال توالت مرطوب و استفاده کوتاه مدت از داروهای موضعی حاوی استروئید با دوز کم و بی حس کننده موضعی است.

 

انواع بیماری های آنورکتال

رایج ترین بیماری های آنورکتال انواع هموروئید است که بر اساس گرید درمان می شوند. سایر ضایعاتی که اغلب هنگام معاینه در ناحیه مقعد دیده می شوند شقاق و فیستول است که همگی با روش های موجود قابل درمان هستند. انواع بیماری های آنورکتال در ادامه شرح داده شده است.

هموروئید

هموروئید یا بواسیر، عروقی هستند که در ناحیه مقعد وجود دارند و در صورت التهاب علامت دار می شوند. هموروئید تا 90% بیماران مراجعه کننده به کلینیک های کلورکتال را تشکیل می دهد. هموروئید ها بطور کلی به دو دسته داخلی و خارجی تقسیم می شود هموروئید داخلی در بین افراد بسیار رایج است. آنها اغلب بدون درد بوده ولی خونریزی دارند. خونریزی مقعدی به رنگ روشن هنگام اجابت مزاج یکی از علائم اصلی هموروئید است. درمان بواسیر به شدت علائم آن بستگی دارد. تمام افراد بالای 45- 50 سال سن که خونریزی مقعدی را تجربه می کنند باید کولونوسکوپی یا CT کلونوگرافی انجام دهند. ریسک بدخیمی در این افراد 1 تا 3 درصد و شیوع پولیپ حدود 15 درصد است.

افرادی که خونریزی دارند ولی دردی را تجربه نمی کنند مخصوصا در گرید 1 و 2 بواسیر به درمان های غیر تهاجمی به خوبی پاسخ می دهند. این درمان ها شامل افزایش مصرف مایعات و فیبر، ورزش منظم، صرف زمان کمتر در توالت و اجتناب از زور زدن هنگام دفع است. تحقیقات نشان داده است مصرف مکمل های فیبر تا 50 درصد خونریزی ناشی از بواسیر را کاهش می دهد اما اثر کمی بر پرولاپس، درد و خارش ناشی از هموروئید دارد.

رابربند یا کش لاستیکی رایج ترین روش مورد استفاده برای درمان هموروئید گرید 1 و 2 است. برای افراد مبتلا به هموروئید گرید 3 که تمایلی به جراحی ندارند نیز این روش توصیه می شود. در این روش اکثر بیماران درد قابل توجه بعد از عمل را برای یک تا دو هفته اول گزارش می کنند.

در بیماران مبتلا به خونریزی همراه با پرولاپس و هموروئیدهای درجه 3-4 معمولاً گزینه های جراحی در نظر گرفته می شود. به دنبال هموروئیدکتومی در این بیماران مترونیدازول خوراکی و موضعی برای کاهش درد پس از جراحی تجویز می شود.

اسکین تگ (تگ های پوستی)

تگ های پوستی در بین افراد مبتلا به بیماری های آنورکتال بسیار رایج هستند. اغلب آنها پیامد رفع هموروئید پرولاپس، هماتوم اطراف مقعد یا شقاق مقعد هستند. برچسب های پوستی معمولا بدون درد هستند و اگر دردناک باشند، ممکن است بیمار یک برچسب پوستی ملتهب ثانویه داشته باشد. برچسب های علامت دار، به ویژه آنهایی که بزرگتر از 1 سانتی متر هستند و یا ساقه باریک دارند با اکسیزیون حذف می شوند. عوارض این جراحی شامل درد و تورم است. شقاق مقعدی می تواند در نتیجه برش بیش از حد برداشت تگ پوستی ایجاد شود.

 

شقاق مقعدی

شقاق مقعدی ترک یا پارگی خطی در پوست اطراف مقعد است. بیماران معمولاً درد تیز یا تیر کشنده را هنگام دفع مدفوع گزارش می ‌کنند و این درد می ‌تواند تا چند ساعت بعد از آن ادامه یابد. بسیاری از بیماران می گویند به دلیل درد شدید از دفع مدفوع می ترسند. بسیاری از آنها معمولاً فقط روی دستمال توالت خونریزی مشاهده می کنند. برخی از بیماران سیکل های درد و خارش آنی را گزارش می کنند. اگر علائم برای مدت بیشتری ادامه یابد مثلا بیش از شش هفته شقاق، مزمن در نظر گرفته می شود.

شقاق های مقعدی معمولاً در خط میانی خلفی (اکثریت) یا قدامی (شایع تر در زنان) پوست اطراف مقعد ایجاد می شوند. داشتن هر دو شقاق قدامی و خلفی برای بیماران غیر معمول نیست. در صورت وجود شقاق جانبی یا شقاق های متعدد باید به IBD (بیماری کرون) سل، سیفلیس یا عفونت HIV مشکوک شد.

شقاق مقعدی معمولا در اثر زور زدن جهت دفع مدفوع به دلیل یبوست یا اسهال ایجاد می شود. سابقه ترومای موضعی، به ویژه مقاربت مقعدی و زایمان واژینال نیز باید بررسی شود. تصور می شود که اکثر موارد شقاق مقعدی با افزایش فشار اسفنکتر داخلی (هیپرتونی) همراه باشد. درد ناشی از شقاق همچنین می تواند هیپرتونی را بدتر کند که باعث ایسکمی موضعی و در نتیجه منجر به شقاق مزمن می شود.

زنانی که پس از تولد نوزاد دچار شقاق قدامی می ‌شوند، ممکن است هیپرتونی نداشته باشند ولی اسفنکترهای مقعدی ضعیف دارند. بنابراین درمان‌های مبتنی بر کاهش هیپرتونی برای این بیماران موثر نخواهد بود.

فیستول پری آنال

فیستول پری آنال یک مجرای اپیتلیالیزه شده پایدار از کانال مقعد به پوست اطراف مقعد است و می تواند بین اسفنکتریک، ترانس فنکتریک، خارج اسفنکتریک یا سوپر اسفنکتریک باشد. این بیماری اغلب عوارض ثانویه آبسه پری آنال است. اکثر آبسه های پری آنال بدون عوارض بهبود می یابند، اما از هر چهار بیمار یک نفر دچار فیستول پری آنال می شود. سایر علل مهم اما غیر شایع فیستول پری آنال عبارتند از IBD، عوارض زایمان و بدخیمی ها.

فیستول های ساده پری آنال کوتاه هستند و اسفنکتر را خیلی کم درگیر کرده یا اصلا درگیر نمی کنند. اما در مقابل فیستول های پیچیده پری آنال با درگیری قابل توجه اسفنکتر، چندین دستگاه و یا مجموعه مشخص می شوند. فیستولوتومی بهترین روش درمان برای این نوع فیستول است که شامل باز کردن مجرای فیستول، تخلیه و درمان آن است.

هماتوم پری آنال

هماتوم های پری آنال توده ای پر از خون و بسیار دردناک با ویژگی های زیر است:

کوچک – معمولاً به اندازه نخود است اما می تواند تا 1 تا 2 سانتی متر باشد
لخته خون در زیر سطح پوست قابل مشاهده است
درد شدید برای حدود 72 ساعت – درد خود به خود اغلب با خونریزی ناشی از هماتوم بهبود می یابد.

اکثر هماتوم های پری آنال خود به خود برطرف می شوند. با اینحال پمادهای بی حسی موضعی و استروئیدها ممکن است کمی تسکین دهنده باشد. در غیر این صورت با اکسیزیون برداشته می شود و فقط یک زخم کوچک باقی خواهد ماند. گروه کوچکی از افراد ممکن است عود هماتوم را در همان محل قبلی تجربه کنند که باید مجددا برای آنها جراحی در نظر گرفته شود.

فیبر نامحلول، درمان موثر بواسیر و یبوست

 

فیبر نامحلول درمان موثر بواسیر و یبوست

فیبر نامحلول

فیبر نامحلول ، که در آب حل نمی شود و دست نخورده و هضم باقی مانده است. فیبر نامحلول می تواند به سرعت بخشیدن به عبور مواد غذایی از طریق معده و روده کمک کند. همچنین مدفوع را حجیم می کند و می تواند به رفع یبوست کمک کند.

کدام غذاها سرشار از فیبر نامحلول هستند ؟ برخی از نمونه ها عبارتند از: سبوس گندم ، بسیاری از انواع سبزیجات، آجیل و دانه ها، سیب زمینی، میوه با پوست، حبوبات و غلات کامل .

فیبر محلول

فیبر محلول ، که در آب حل می شود ، آب را حفظ می کند و یک ماده ژل مانند را در روده بزرگ تشکیل می دهد. هضم و جذب مواد مغذی از معده و روده را کند می کند.

فواید فیبر نامحلول

1. به پیشگیری و درمان یبوست کمک می کند

یکی از کاربرد اصلی فیبر نامحلول ، عبور بدون هضم در روده ها و تشکیل مدفوع است که منجر به حرکات منظم روده و تسکین یبوست می شود . فیبر نامحلول مانند فیبر محلول در آب حل نمی شود ، بنابراین با افزایش بخش عمده ای از حجم مدفوع، به حرکت مواد از طریق روده بزرگ کمک می کند.

2. کاهش جذب کربوهیدرات/قند

در حالی که فیبر در غذاهای کربوهیدراتی یافت می شود، سطح قند خون را افزایش نمی دهد . در واقع، به کاهش جذب قند از کربوهیدرات ها کمک می کند، که برای تثبیت قند خون مفید است.

رژیم غذایی فیبر بالا ( هر دو نوع فیبر) دارای فواید متابولیکی و سلامتی دیگری نیز مانند محافظت در برابر چاقی ، بیماری های قلبی عروقی ، دیابت و سندرم متابولیک است .

3. می تواند با کنترل اشتها و مدیریت وزن کمک کند

فیبر نامحلول موجود در غذاهای پر فیبر می تواند به شما کمک کند احساس سیری کنید و بین وعده های غذایی راضی نگه دارید . فیبر نامحلول نیز از نظر فنی منبع کالری نیست زیرا هضم نشده است و پس از خوردن دست نخورده باقی می ماند.

4. فیبر نامحلول به پیشگیری از مشکلات گوارشی مانند دیورتیکولوز و هموروئید کمک کند

فیبر نامحلول به سرعت بخشیدن به حرکت و پردازش غذا در دستگاه گوارش کمک می کند ، به همین دلیل برای تولید حرکات منظم روده مفید است. همچنین به جلوگیری از انسداد دستگاه گوارش و فشارهای همراه با یبوست کمک میکند ، که می تواند در درمان و پیشگیری از بواسیر و شقاق مفید باشد.

علاوه بر این ، فیبر نامحلول به جذب و جابجایی محصولات جانبی و سرطان زا از روده کمک می کند و احتمال بروز مشکلاتی مانند SIBO ، دیورتیکولوز و غیره را کاهش می دهد.

5. به کاهش خطر ابتلا به سرطان کولورکتال کمک کند

مطالعات نشان داده اند که دریافت کل فیبر رژیم غذایی با کاهش قابل توجه خطر ابتلا به سرطان کولورکتال همراه است . دو گروه غذایی که سرشار از فیبر نامحلول هستند، غلات کامل و تکه های کامل میوه، به ویژه در برابر تشکیل سرطان روده بزرگ محافظت می کنند.

محققان بر این باورند که افزایش مصرف فیبر ممکن است اثرات مبارزه با سرطان داشته باشد زیرا منجر به کاهش مواد سرطان زا در مدفوع، کاهش زمان انتقال و تخمیر باکتریایی فیبر به اسیدهای چرب با زنجیره کوتاه می شود که دارای خواص ضد سرطانی هستند.

آیا فیبر نامحلول برای IBS خوب است؟ این بستگی به نوع IBS یک فرد، «محرک‌های» غذای شخصی و علائم خاص یک فرد دارد، مانند اینکه آیا آن فرد بیشتر با اسهال یا یبوست مبارزه می‌کند یا خیر.

فیبر نامحلول در مقابل فیبر محلول

تفاوت فیبر محلول و نامحلول چیست ؟ آیا به فیبر محلول، فیبر نامحلول یا هر دو نیاز دارید؟

بسیاری از غذاها حاوی فیبر محلول و نامحلول هستند و هر دو نوع فیبر بخش مهمی از یک رژیم غذایی سالم هستند، زیرا نشان داده شده است که هر دو به کنترل اشتها، مدیریت وزن، هضم، حرکات روده، تعادل کلسترول و غیره کمک می کنند.

وظیفه فیبر محلول ایجاد ژل در دستگاه گوارش است. این به پیوند با اسیدهای چرب کمک می کند، که برای حفظ سطح کلسترول سالم و سلامت قلب مفید است.

فیبر محلول همچنین تخلیه معده را طولانی تر می کند که جذب مواد مغذی را بهبود می بخشد، سیری بعد از غذا را فراهم می کند و گرسنگی را کنترل می کند. این نوع فیبر همچنین می تواند سطح قند خون را تنظیم کند و به جلوگیری از افزایش قند خون و خطر مشکلاتی مانند مقاومت به انسولین یا دیابت کمک کند.

فیبر محلول در غذاهایی مانند لوبیا، حبوبات، جو، جو ، انواع توت ها و برخی سبزیجات یافت می شود. که بسیاری از آنها فیبر نامحلول نیز دارند.

فیبر محلول یا نامحلول کدام برای یبوست بهتر است؟

فیبر نامحلول معمولا برای جلوگیری از یبوست بهتر است، اگرچه هر دو نوع فیبر می توانند برای منظم ماندن و عاری از مشکلات گوارشی مفید باشند.

فیبر نامحلول در روده تخمیر نمی‌شود، اما فیبر محلول در معده تخمیر می‌شود که می‌تواند منجر به نفخ و گاز شود. فیبر محلول توسط باکتری‌های روده بزرگ هضم می‌شود، که باعث آزاد شدن گاز می‌شود که گاهی اوقات هنگام پیروی از یک رژیم غذایی با فیبر بالا باعث نفخ معده می‌شود .

از سوی دیگر، فیبر نامحلول در حین حرکت از طریق دستگاه گوارش دست نخورده باقی می ماند که به یبوست کمک می کند و همچنین تمایل به تولید گاز کمتری دارد.

به همین دلیل است که یک رژیم غذایی با فیبر بالا ممکن است گاهی اوقات علائم IBS را بدتر کند، اگرچه بستگی به فرد دارد. از آنجایی که هر فرد نسبت به غذاهای حاوی فیبر متفاوت واکنش نشان می دهد، افزایش تدریجی این غذاها در رژیم غذایی و همچنین نوشیدن مقدار زیادی آب ضروری است.

شاید برایتان سوال پیش آمده باشد که برخی از غذاهای مورد علاقه شما کدام نوع فیبر را ارائه می دهند؟ بیایید به چند نمونه نگاه کنیم:

فیبر محلول در غذاهایی مانند سبوس جو دوسر ، جو ، آجیل ، دانه ، لوبیا ، عدس ، نخود فرنگی و برخی از میوه ها و سبزیجات یافت می شود.

  • آیا موز فیبر محلول است یا نامحلول؟ یک موز حدود دو تا سه گرم فیبر دارد که بیشتر آن فیبر نامحلول است، اگرچه حاوی هر دو نوع است.
  • برنج فیبر محلول است یا نامحلول؟ یک فنجان برنج قهوه ای حدود سه تا چهار گرم فیبر دارد که تقریباً همه آن نامحلول است.
  • اسفناج و کاهو فیبر محلول هستند یا نامحلول؟ سبزیجات برگ تیره منبع خوبی از فیبر نامحلول است. یک فنجان اسفناج پخته شده حدود شش گرم فیبر دارد که حدود پنج تای آن فیبر نامحلول است.

غذای مغذی از فیبر نامحلول

25 غذای مغذی از فیبر نامحلول

در زیر برخی از بهترین غذاهای فیبر نامحلول آورده شده است :

  1. سبوس گندم و جوانه گندم
  2. سبوس جو دوسر
  3. انواع لوبیا، عدس و حبوبات (کلیه ای، سیاه، گاربانزو، ادامام ، نخود فرنگی، لیما، سرمه ای، سفید و غیره)
  4. انواع توت ها ، از جمله توت سیاه، زغال اخته، تمشک، توت فرنگی و غیره.
  5. غلات کامل، به ویژه جو، کینوا، سورگوم، ارزن، آمارانت ، بلغور جو دوسر و چاودار
  6. شلغم
  7. نخود سبز
  8. بامیه
  9. اسفناج
  10. تربچه
  11. روتاباگا (نوعی شلغم)
  12. نارگیل (پرک یا آرد رنده شده)
  13. کاکائو
  14. سیب با پوست
  15. گلابی با پوست
  16. دانه کتان
  17. آووکادو (آووکادوی فلوریدا بیش از آووکادوی کالیفرنیا دارد)
  18. دانه های آفتابگردان
  19. سیب زمینی و سیب زمینی شیرین
  20. زردآلوهای خشک ، آلو ، کشمش ، خرما و انجیر
  21. بادام ها
  22. گردو
  23. ماکارونی و نان غلات کامل
  24. میوه شور پشن فروت
  25. ذرت بو داده

منبع: https://draxe.com/nutrition/insoluble-fiber