سوء هاضمه

اندازه‌گیری در رژیم غذایی و پرکاربرد ترین واحدهای اندازه گیری

اندازه‌گیری دقیق مواد غذایی در رژیم غذایی برای کنترل کالری دریافتی و مواد مغذی ضروری است. واحدهای اندازه‌گیری متعددی وجود دارند که هر کدام کاربردهای خاص خود را دارند. در اینجا برخی از پرکاربردترین واحدها و کاربردهای آن‌ها آورده شده است:

واحدهای وزن:

در رژیم غذایی از واحدهایی نظیر گرم و کیلوگرم استفاده می‌شود. این مقیاس‌ها نسبت به سایر اندازه‌گیری‌ها دقیق‌تر هستند و به کمک ترازو می‌توان برای اندازه‌گیری هر نوع مواد غذایی، از آن‌ها استفاده کرد. البته باید در نظر داشت که این واحد اندازه‌گیری کاملاً به ابزار وابسته است و زمانی کارآمد و مفید است که در کنار خود یک ترازو داشته باشیم، پس در همه جا قابل استفاده نیست.
گرم (g): رایج‌ترین واحد برای اندازه‌گیری وزن مواد غذایی، به‌ویژه مواد جامد مانند گوشت، سبزیجات، غلات و حبوبات است. اغلب در دستورالعمل‌ها و برچسب‌های مواد غذایی استفاده می‌شود.
کیلوگرم (kg): برای اندازه‌گیری وزن‌های بزرگ‌تر مواد غذایی استفاده می‌شود. کیلوگرم = ۱۰۰۰ گرم
اونس (oz): واحدی است که در برخی از کشورها استفاده می‌شود و معادل تقریباً ۲۸٫۳۵ گرم است. (به طور دقیق‌تر، ۱ اونس = ۲۸٫۳۵ گرم است، اما برای مصارف روزمره می‌توان از تقریبی ۲۸ گرم استفاده کرد).


واحدهای حجم:

میلی‌لیتر (ml): برای اندازه‌گیری حجم مایعات مانند آب، شیر، روغن و سس‌ها استفاده می‌شود.
لیتر (l): برای اندازه‌گیری حجم‌های بزرگ‌تر مایعات استفاده می‌شود. یک لیتر = ۱۰۰۰ میلی‌لیتر
فنجان (cup): واحدی است که در دستورالعمل‌های آشپزی و رژیم‌های غذایی استفاده می‌شود و در اندازه‌های مختلفی موجود است. اندازه استاندارد فنجان در بسیاری از کشورها تقریباً برابر با ۲۴۰ میلی‌لیتر است، اما می‌تواند کمی متفاوت باشد. برای دقت بیشتر، بهتر است از فنجان‌های مدرج استفاده شود.
یک لیوان معادل ۲۴۰ سی‌سی است
لیوان رایج‌ترین واحد در بین متخصصین تغذیه است. پیشنهاد می‌شود که یا یک لیوان مدرج همراه داشته باشید و یا یکبار یک لیوان را که بیشتر استفاده می‌کنید به دقت تا ۲۴۰ سی‌سی اندازه‌گیری کنید.
قاشق غذاخوری (tablespoon): برای اندازه‌گیری حجم‌های کوچک‌تر مایعات و مواد جامد استفاده می‌شود. قاشق غذاخوری تقریباً برابر با ۱۵ میلی‌لیتر است.
قاشق غذاخوری
قاشق غذاخوری معادل ۱۵ سی‌سی است.
توجه کنید هرگاه از واحد قاشق استفاده می‌شود، همواره منظور یک قاشق سر صاف است (مانند مایع)؛ مثلا وقتی گفته می‌شود که یک قاشق غذاخوری پلو حدود ۱۰ کالری دارد منظور آن است که اگر با پشت یک کارد غذاخوری روی قاشق را تمیز کنیم نباید هیچ دانه برنجی از روی قاشق بریزد. معمولاً یک انگشت شست حدود دو قاشق غذاخوری (۳۰ سی‌سی) است.
قاشق مرباخوری (teaspoon): برای اندازه‌گیری حجم‌های بسیار کوچک‌تر استفاده می‌شود. قاشق چای‌خوری تقریباً برابر با ۵ میلی‌لیتر است.
قاشق مرباخوری
قاشق مرباخوری معادل ۵ سی‌سی است.
قاشق چای‌خوری
قاشق چای‌خوری معادل ۵ سی‌سی است. (توجه: قاشق چای‌خوری استاندارد برابر ۵ میلی‌لیتر است؛ اندازه ۲٫۵ سی‌سی برای قاشق‌های کوچک‌تر یا قهوه‌خوری است).
اونس مایع
یک اونس مایع معادل ۳۰ سی‌سی است.


واحدهای عدد و قسمت:

عدد (piece/count): برای میوه‌ها، سبزیجات و برخی از مواد غذایی که به صورت واحد شمارش می‌شوند، مانند تخم‌مرغ استفاده می‌شود.
قسمت (serving): مفهومی است که به مقدار غذایی اشاره می‌کند که در یک وعده غذایی مصرف می‌شود. برچسب‌های مواد غذایی اغلب اطلاعات تغذیه‌ای را بر اساس یک قسمت مشخص نشان می‌دهند.
هر ماده غذایی قابل شمارش را می‌توان با این مقیاس در نظر گرفت مثلا تخم‌مرغ و یا یک عدد سیب. این واحد مقیاس اندازه‌گیری ساده‌ای است اما دقیق نیست. در برخی موارد می‌توانید آنچه را که می‌خورید، بشمارید، مثلا: یک عدد سیب متوسط، دو برش نان، یک ورقه پنیر چدار، یک حبه سیر، یک عدد تخم‌مرغ و حتی یک اسلایس پیتزا یا یک پُرس چلو خورش. استفاده از این روش بسیار ساده است ولی دو مشکل دارد:
همیشه قابل استفاده نیست.
خیلی دقیق نیست، مثلا تعریف «سیب متوسط» برای همه یکسان نیست. در این زمینه پیشنهاد می‌شود که کمی محافظه‌کارانه عمل کنید یعنی اگر تردید دارید که آیا سیبی که دارید میل می‌کنید «متوسط» است یا «بزرگ»، فرض را بر آن بگذارید که بزرگ است!
برای دقت بیشتر، بهتر است از ترازوی آشپزخانه و ظروف مدرج استفاده کنید.
هنگام استفاده از دستورالعمل‌ها، حتماً به واحدهای اندازه‌گیری دقت کنید و در صورت لزوم تبدیل واحدها را انجام دهید.
برای اطمینان از رعایت دقیق برنامه‌ی غذایی خود، یادگیری تبدیل واحدهای اندازه‌گیری مختلف ضروری است. از ابزارهای آنلاین تبدیل واحد نیز می‌توانید استفاده کنید.


برای دقت بیشتر، بهتر است از ترازوی آشپزخانه و ظروف مدرج استفاده کنید.
هنگام استفاده از دستورالعمل‌ها، حتماً به واحدهای اندازه‌گیری دقت کنید و در صورت لزوم تبدیل واحدها را انجام دهید.
برای اطمینان از رعایت دقیق برنامه‌ی غذایی خود، یادگیری تبدیل واحدهای اندازه‌گیری مختلف ضروری است. از ابزارهای آنلاین تبدیل واحد نیز می‌توانید استفاده کنید.

جدول کلی: واحدهای اندازه‌گیری در رژیم غذایی

نوع واحد نام واحد معادل استاندارد کاربرد اصلی
وزن گرم (g) ۱ گرم مواد جامد (گوشت، سبزی، غلات)
کیلوگرم (kg) ۱۰۰۰ گرم وزن‌های بزرگ (کیسه برنج، گوشت عمده)
اونس (oz) ≈ ۲۸٫۳۵ گرم دستورالعمل‌های خارجی
حجم میلی‌لیتر (ml) ۱ میلی‌لیتر مایعات کوچک (روغن، سس)
لیتر (l) ۱۰۰۰ میلی‌لیتر مایعات بزرگ (شیر، آب)
لیوان / فنجان (cup) ۲۴۰ سی‌سی آشپزی، رژیم، مایعات و جامدات
قاشق غذاخوری ۱۵ سی‌سی مایعات و جامدات کوچک
قاشق چای‌خوری ۵ سی‌سی ادویه، شکر، نمک
اونس مایع ≈ ۳۰ سی‌سی دستورالعمل‌های موجود
تعداد / قسمت عدد (piece) ۱ عدد (سیب، تخم‌مرغ و …) میوه، تخم‌مرغ، نان
قسمت (serving) مقدار یک وعده غذایی برچسب مواد غذایی

 


واحد اندازه گیری انواع نان در رژیم

در اندازه‌گیری‌ها نمی‌شود همه‌ی اقلام مواد غذایی را با ابزارهای بالا اندازه گرفت برای مثال میوه‌ها یا نان‌ها. برای نان به طور پیش‌فرض یک واحد نان برابر ۳۰ گرم و معادل یک کف دست (یک قطعه ۹×۹ سانتی‌متری) از نان سنگک یا بربری یا دو کف دست نان تافتون و یا چهار برابر آن نان لواش می‌باشد. در مورد نان‌های باگت به علت تفاوت اندازه آن‌ها بهتر است از روش اندازه‌گیری (۳۰ گرم) استفاده کرد این مقدار نان حدود ۷۵ کیلوکالری انرژی دارد.


جدول جزئی ۱: واحد نان در رژیم غذایی

نوع نان یک واحد نان (۳۰ گرم ≈ ۷۵ کیلوکالری)
سنگک / بربری ۱ کف دست (۹×۹ سانتی‌متر)
تافتون ۲ کف دست
لواش ۴ کف دست (۴ برابر تافتون)
باگت بهتر است با ترازو ۳۰ گرم اندازه‌گیری شود

واحد اندازه گیری میوه‌ها چند کالری است؟

در مورد میوه‌ها نیز واحد مطرح است که در واقع منظور از هر واحد میوه، مقداری از میوه است که حدود ۷۵ کیلوکالری داشته باشد. این مقدار می‌تواند با هر یک از موارد زیر برابر باشد:
یک عدد سیب متوسط
یک پرتقال متوسط
یک عدد هلو متوسط
یک لیموشیرین متوسط
دو عدد نارنگی متوسط
دو عدد کیوی متوسط
سه عدد انجیر تازه
سه عدد زردآلو
نصف موز بزرگ
یک و یک چهارم لیوان توت فرنگی
۱۲ عدد گیلاس
یک لیوان آلبالو
یک لیوان و نیم هندوانه، خربزه یا طالبی قاچ‌کرده
این مقادیر برای میوه‌های تازه و معمول است که در رژیم‌های غذایی توصیه می‌گردد. در صورت در دسترس نبودن میوه‌های تازه می‌توان از جایگزین آن‌ها مثل نصف لیوان میوه پخته یا کمپوت میوه، یا یک چهارم لیوان میوه خشک یا خشکبار، یا سه چهارم لیوان آب میوه تازه و طبیعی استفاده کرد. این موارد همگی معادل یک واحد از گروه میوه‌ها هستند.


جدول جزئی ۲: واحد میوه (هر واحد ≈ ۷۵ کیلوکالری)

میوه تازه مقدار معادل ۱ واحد
سیب، پرتقال، هلو، لیموشیرین ۱ عدد متوسط
نارنگی، کیوی ۲ عدد متوسط
انجیر تازه، زردآلو ۳ عدد
موز نصف موز بزرگ
توت‌فرنگی ۱ و ۱/۴ لیوان
گیلاس ۱۲ عدد
آلبالو ۱ لیوان
هندوانه / خربزه / طالبی ۱ و ۱/۲ لیوان قاچ‌شده

جایگزین‌ها (معادل ۱ واحد):

  • نصف لیوان میوه پخته یا کمپوت
  • ۱/۴ لیوان میوه خشک
  • ۳/۴ لیوان آب‌میوه طبیعی

کالری شماری انواع پروتئین در رژیم غذایی

برای افراد بزرگسال و افرادی که ممنوعیت استفاده از بعضی مواد غذایی را ندارند و غالبا سالم هستند روزانه ۳-۲ واحد از گروه گوشت، حبوبات و تخم مرغ توصیه می شود هر واحد از این گروه برابر است با:

تکه( هر تکه ۳۰ گرم ) گوشت خورشتی گاو یا گوسفند پخته
نصف ران متوسط مرغ با داشتن وزنی حدود ۱۲۵ گرم از گوشت مرغ
یک سوم سینه متوسط مرغ ( بدون پوست)
یک تکه ماهی به اندازه کف دست بدون انگشت
دو عدد تخم مرغ
یک لیوان حبوبات پخته
یک سوم لیوان از مغز ها ( گردو، بادام ، پسته ، فندق ، بادام زمینی)


جدول جزئی ۳: واحد پروتئین (گروه گوشت، حبوبات، تخم‌مرغ)

ماده غذایی مقدار معادل ۱ واحد
گوشت گاو/گوسفند پخته ۱ تکه ۳۰ گرمی
ران مرغ (با پوست) نصف ران متوسط (≈ ۱۲۵ گرم گوشت)
سینه مرغ (بدون پوست) ۱/۳ سینه متوسط
ماهی ۱ تکه به اندازه کف دست (بدون انگشت)
تخم‌مرغ ۲ عدد
حبوبات پخته ۱ لیوان
مغزها (گردو، بادام، پسته و …) ۱/۳ لیوان

توصیه روزانه: ۲–۳ واحد برای بزرگسالان سالم

 

یک کفگیر برنج معادل چند قاشق است؟
در رژیم های غذایی گاهی برای مصرف برنج از مقیاس کفگیر نیز استفاده می شود. این مقیاس معادل ۶ قاشق غذاخوری برنجی است که به صورت کته یا ۷ قاشق غذاخوری به صورت آبکش تهیه شده باشد.هرچند به دلیل حفظ مواد مغذی در حالتی که برنج به صورت کته تهیه می شود این روش پخت توصیه می گردد.

جدول جزئی ۴: برنج پخته

روش پخت ۱ کفگیر برنج = چند قاشق غذاخوری؟
کته ۶ قاشق غذاخوری
آبکش ۷ قاشق غذاخوری

توصیه: پخت به صورت کته برای حفظ مواد مغذی بهتر است.

هر سهم لبنیات چقدر است؟
غالبا هر سهم لبنیات برابر است با سی گرم پنیر (یک قوطی کبریت) یک لیوان شیر کم چرب یا یک لیوان ماست کم چرب با در حدود ۲۴۰ سی سی یا در صورت مصرف از کل اقلام باید حدود ۱۵ گرم پنیر + نصف لیوان ماست یا شیر که در حدود ۱۲۰ سی سی است مصرف شود.


جدول جزئی ۵: واحد لبنیات

ماده غذایی مقدار معادل ۱ واحد
پنیر ۳۰ گرم (اندازه یک قوطی کبریت)
شیر کم‌چرب / ماست کم‌چرب ۱ لیوان (۲۴۰ سی‌سی)
ترکیب (پنیر + شیر/ماست) ۱۵ گرم پنیر + نصف لیوان (۱۲۰ سی‌سی) شیر/ماست

مقدار سهم ها و تبدیل واحد در رژیم غذایی

یک برش نان معادل چند کف دست است؟
یک برش نان به اندازه یک کف دست است. در اپلیکیشن خورشاد، یک پًرس (عدد) غذا، با در نظر گرفتن آنچه که عموما در رستورانها و کتابها رایج است عنوان شده است.

چند واحد سبزیجات در روز باید مصرف شود؟
گروه سبزیجات شامل انواع سبزی های برگ دار، انواع كلم، هویج ،بادمجان، نخود سبز، لوبیا سبز، انواع کدو، فلفل، قارچ ، خیار ، گوجه فرنگی ، پیاز و سیب زمینی می باشد. میزان توصیه شده توسط پزشکان و متخصصین در حدود مصرف روزانه ۵-۳ واحد می باشد.

هر واحد سبزیجات چه مقدار است؟
هر واحد از گروه سبزی ها برابر است با: یك لیوان سبزی های خام برگ دار ( اسفناج، كاهو، سبزی خوردن)، نصف لیوان سبزی های پخته یا خرد شده، نصف لیوان نخود سبزی، لوبیا سبز و هویج خرد شده، یك عدد گوجه فرنگی، هویج یا خیار، پیاز یا سیب زمینی متوسط.

یک مشت معادل چند فنجان است؟
یک مشت معمولی معاد ۱/۴ تا ۱/۳ فنجان است.
یک مشت پر تقریباً ۱/۲ فنجان است.
دو مشت کامل معادل یک فنجان است.

یک انگشت چند قاشق است؟
یک انگشت جمع برابر یک قاشق چای خوری است.
دو انگشت جمع برابر یک قاشق غذاخوری است.

یک واحد بشقاب چند اینچ یا فنجان است؟
می توان از بشقاب هم به عنوان ابزاری برای مشخص کردن اندازه ی واحد ها در رژیم غذایی استفاده کرد اما از آنجایی که بشقاب ها ابعاد متفاوتی دارند پس برای تخمین دقیق تر نیاز دارید معیار ها را بهتر بشناسید.

بشقاب کوچک برای سالاد یا برنج باید معمولاً ۸ یا ۹ اینچ باشد و یک بشقاب بزرگ شام می تواند ۱۰ تا ۱۲ اینچ در عرض باشد. نکته ی مهم دیگری که باید در اندازه گیری با بشقاب در نظر گرفت میزان مواد غذایی است که در بشقاب شما قرار می گیرد. پرکاربردترین اندازه‌ ها در بشقاب ها عبارت هستند از:

یک چهارم از یک بشقاب ۸ اینچی برابر مقدار ۱/۲ تا ۳/۴ فنجان است.
یک چهارم از یک بشقاب ۱۰.۵ اینچی معادل ۱ و ۱/۲ فنجان است.
نیمی از یک بشقاب ۸ اینچی با ۱ و نیم تا ۲ فنجان برابر است.
نیمی از یک بشقاب ۱۰.۵ اینچی، ۳ فنجان است.

جدول جزئی ۶: تبدیل‌های دستی (بدون ابزار)

واحد دستی معادل تقریبی
۱ مشت معمولی ۱/۴ تا ۱/۳ فنجان
۱ مشت پر ۱/۲ فنجان
۲ مشت کامل ۱ فنجان
۱ انگشت شست ۲ قاشق غذاخوری (۳۰ سی‌سی)
۱ انگشت جمع ۱ قاشق چای‌خوری (۵ سی‌سی)
۲ انگشت جمع ۱ قاشق غذاخوری (۱۵ سی‌سی)

نکات مهم درباره واحدهای اندازه گیری در رژیم غذایی

رعایت اندازه ی واحد ها در رژیم غذایی در روند تغییر و کاهش وزن زمانی اتفاق می افتد که فرد این اقدامات را انجام دهد:

اهداف کاهش وزنی در نظر می گیرد واقع بینانه باشد، و متناسب با قد و وزن و بیماری های دارد تعیین گردد، باید بر اساس معیاری اصولی باشد.
در هر رژیمی که انتخاب می گردد، تغذیه کافی (به خصوص پروتئین) در رژیم گنجانده شود.
گرسنگی باید مدیریت شود.
غذاهایی که انتخاب می شود باید از ارگان های اصلی و عضلات محافظت و توده ی چربی را هدف قرار دهد.

غذاهایی که در برنامه قرار می گیرد باید به بهبود سلامت متابولیسمی بدن کمک کنند.
انرژی کافی از رژیم غذایی دریافت شود تا از میزان متابولیسم در حالت استراحت محافظت گردد.
از رژیم غذایی خود لذت ببرید، و نسبت به آن جبهه نگیرید زیرا در نهایت جهت ایجاد سلامتی خواهد بود بنابراین می توانید با دید مثبت، انگیزه ی لازم جهت حفظ رژیم غذایی تا بلند مدت را خواهید داشت.

اما مهم ترین قسمت این رژیم غذایی یک است که متناسب با شیوه زندگی شما باشد.
در واقع ماهیت کلی درمان چاقی و اضافه وزن به ترکیبی از اصلاح رژیم است و هدف از رژیم درمانی، آموزش اصلاحات طولانی مدت به افراد است که انرژی دریافتی آن ها را کاهش می دهد. معمولا برای نتیجه گیری بهتر مراجعه به پزشک یا متخصص تغذیه ثبت شده در طول ۶ ماه اولیه درمان، دستیابی به کاهش وزن درمان را تسهیل می کند. شناسایی متداول‌ ترین روش‌های مورد استفاده برای تخمین اندازه ی واحد ها در رژیم غذایی و میزان دریافتی مواد غذایی، شناسایی نقاط قوت و ضعف آن‌ها و توصیه‌هایی برای استفاده از آن‌ها برای افراد دارای اضافه وزن یا چاقی یا حتی افرادی که قصد کنترل کالری های دریافتی خود را دارند، اهمیت بسیار دارد. در این مقاله تلاش شده است به تمامی این موارد پاسخ مناسبی داده شود.

وزن بسیار کم

وزن بسیار کم یا “Morbid underweight” به وضعیتی اشاره دارد که فرد به شدت زیر وزن طبیعی خود قرار دارد و این می‌تواند به مشکلات جدی سلامتی منجر شود. برخی از خطرات و مشکلات مرتبط با وزن بسیار کم عبارتند از:
  1. پوکی استخوان: کمبود وزن می‌تواند باعث کاهش تراکم استخوان‌ها و افزایش خطر شکستگی‌ها شود.
  2. مشکلات پوستی، مو و دندان: کمبود مواد مغذی می‌تواند به مشکلاتی مانند ریزش مو، پوست خشک و مشکلات دندانی منجر شود.
  3. سیستم ایمنی ضعیف: کمبود انرژی و مواد مغذی می‌تواند سیستم ایمنی بدن را ضعیف کرده و فرد را مستعد ابتلا به عفونت‌ها کند.
  4. خستگی مداوم: کمبود کالری می‌تواند باعث خستگی و کاهش انرژی شود.
  5. کم‌خونی: کمبود وزن می‌تواند باعث کاهش تعداد سلول‌های خونی و ایجاد کم‌خونی شود که علائمی مانند سرگیجه، سردرد و خستگی را به همراه دارد.
  6. نامنظمی قاعدگی: زنان با وزن بسیار کم ممکن است دچار نامنظمی یا قطع قاعدگی شوند که می‌تواند به مشکلات باروری منجر شود.

لاغری یا کمبود وزن

سکته مغزی ناشی از چاقی

مقدمه
چاقی یکی از مهم‌ترین عوامل خطر برای سکته مغزی است. افراد دارای اضافه‌وزن و چاقی بیشتر در معرض بیماری‌های قلبی-عروقی، فشار خون بالا، دیابت، و اختلالات متابولیکی قرار دارند که همگی خطر سکته مغزی را افزایش می‌دهند. در این مقاله، علل، علائم، روش‌های تشخیص، عوارض و راه‌های درمان و پیشگیری از سکته مغزی ناشی از چاقی مورد بررسی قرار می‌گیرد.

علل سکته مغزی ناشی از چاقی
فشار خون بالا (هایپرتانسیون)

چاقی با افزایش فشار خون همراه است که می‌تواند به پارگی یا انسداد عروق مغزی منجر شود.
دیابت نوع 2

مقاومت به انسولین و افزایش قند خون در افراد چاق باعث آسیب عروق و افزایش خطر لخته‌های خونی در مغز می‌شود.
افزایش چربی خون (هایپرلیپیدمی)

سطح بالای LDL (کلسترول بد) و تری‌گلیسیرید باعث تشکیل پلاک‌های چربی در عروق مغزی شده و احتمال سکته را افزایش می‌دهد.
بیماری‌های قلبی-عروقی

چاقی خطر بیماری‌های قلبی، از جمله فیبریلاسیون دهلیزی، نارسایی قلبی و تصلب شرایین (آترواسکلروز) را افزایش می‌دهد که می‌توانند باعث سکته شوند.
آپنه خواب (وقفه تنفسی در خواب)

افراد چاق بیشتر در معرض آپنه خواب هستند که باعث کاهش اکسیژن‌رسانی به مغز شده و خطر سکته را افزایش می‌دهد.
التهاب مزمن و افزایش استرس اکسیداتیو

چاقی با افزایش سیتوکین‌های التهابی و رادیکال‌های آزاد، باعث آسیب به عروق مغزی و افزایش احتمال لخته‌های خونی می‌شود.
کم‌تحرکی و سبک زندگی ناسالم

فعالیت بدنی کم، تغذیه نامناسب و مصرف غذاهای پرچرب و فرآوری‌شده از عوامل زمینه‌ساز سکته مغزی هستند.
علائم سکته مغزی ناشی از چاقی
علائم سکته مغزی به نوع آن (ایسکمیک یا هموراژیک) بستگی دارد، اما به‌طور کلی شامل موارد زیر است:

اختلال در حرکت یا بی‌حسی ناگهانی

ضعف یا بی‌حسی در یک طرف بدن (صورت، بازو یا پا).
اختلال در گفتار و تکلم

دشواری در تکلم یا درک کلمات.
اختلال در بینایی

تاری دید یا کاهش بینایی در یک یا هر دو چشم.
سردرد شدید ناگهانی

همراه با استفراغ یا گیجی (مخصوصاً در سکته‌های هموراژیک).
سرگیجه و عدم تعادل

دشواری در راه رفتن یا احساس سرگیجه ناگهانی.
تشخیص سکته مغزی ناشی از چاقی
معاینه بالینی و ارزیابی عصبی

بررسی قدرت عضلانی، هماهنگی حرکات، تکلم و بینایی.
تصویربرداری مغزی

سی‌تی‌اسکن (CT-Scan): تشخیص سکته ایسکمیک یا خونریزی مغزی.
ام‌آر‌آی (MRI): تصویربرداری دقیق از بافت مغز و عروق خونی.
سونوگرافی داپلر عروق کاروتید

بررسی گرفتگی و تنگی عروق تأمین‌کننده خون مغز.
آزمایشات خونی

اندازه‌گیری قند خون، چربی خون، عملکرد کبد و کلیه، و فاکتورهای انعقادی.
الکتروکاردیوگرافی (ECG) و اکوکاردیوگرافی

بررسی مشکلات قلبی مانند آریتمی و لخته‌های قلبی که می‌توانند منجر به سکته شوند.
عوارض سکته مغزی ناشی از چاقی
فلج و ناتوانی حرکتی

ضعف یا فلج دائمی در یک طرف بدن.
اختلال در گفتار و بلع

برخی بیماران توانایی صحبت کردن یا بلع را از دست می‌دهند.
مشکلات شناختی و حافظه‌ای

کاهش قدرت تفکر، زوال عقل و تغییرات شخصیتی.
افسردگی و اضطراب

سکته مغزی می‌تواند باعث مشکلات روحی و کاهش کیفیت زندگی شود.
افزایش خطر سکته‌های مجدد

بدون کنترل عوامل خطر، احتمال بروز سکته دوم افزایش می‌یابد.
درمان سکته مغزی ناشی از چاقی
1. درمان حاد (اقدامات اورژانسی)
داروهای حل‌کننده لخته (ترومبولیتیک‌ها): در سکته ایسکمیک، اگر طی 3 تا 4.5 ساعت از شروع علائم تجویز شود.
ترومبکتومی مکانیکی: برای خارج کردن لخته از عروق مغزی در موارد شدید.
مدیریت فشار خون و کنترل قند خون: جلوگیری از آسیب بیشتر به مغز.
کاهش ورم مغزی: با استفاده از داروها یا جراحی.
2. توانبخشی پس از سکته
فیزیوتراپی: برای بازیابی حرکت و تعادل.
گفتاردرمانی: برای مشکلات تکلم و بلع.
کاردرمانی: برای بازیابی مهارت‌های روزمره.
3. مدیریت و پیشگیری از سکته‌های بعدی
کاهش وزن:
کاهش 5-10٪ از وزن بدن می‌تواند خطر سکته را کاهش دهد.
رژیم غذایی سالم:
رژیم مدیترانه‌ای یا DASH: کاهش مصرف نمک، چربی‌های اشباع‌شده و قندهای تصفیه‌شده.
افزایش مصرف فیبر، میوه، سبزیجات و ماهی‌های غنی از امگا-3.
فعالیت بدنی منظم:
حداقل 150 دقیقه ورزش در هفته برای بهبود سلامت قلب و کاهش وزن.
کنترل فشار خون و دیابت:
مصرف داروهای ضدفشارخون (ACE inhibitors، ARBs).
استفاده از داروهای کاهش قند خون مانند متفورمین.
درمان چربی خون:
استاتین‌ها برای کاهش کلسترول و جلوگیری از تصلب شرایین.
ترک سیگار و الکل:
کاهش خطر سکته و بهبود سلامت عروق.
نتیجه‌گیری
چاقی یکی از مهم‌ترین عوامل خطر سکته مغزی است که با کنترل وزن، تغذیه سالم، فعالیت بدنی و مدیریت بیماری‌های زمینه‌ای قابل پیشگیری است. تشخیص زودهنگام و درمان سریع در مرحله حاد، همراه با توانبخشی و تغییر سبک زندگی، نقش کلیدی در بهبود بیماران و کاهش عوارض دارد.

فیبر نامحلول، درمان موثر بواسیر و یبوست

 

فیبر نامحلول درمان موثر بواسیر و یبوست

فیبر نامحلول

فیبر نامحلول ، که در آب حل نمی شود و دست نخورده و هضم باقی مانده است. فیبر نامحلول می تواند به سرعت بخشیدن به عبور مواد غذایی از طریق معده و روده کمک کند. همچنین مدفوع را حجیم می کند و می تواند به رفع یبوست کمک کند.

کدام غذاها سرشار از فیبر نامحلول هستند ؟ برخی از نمونه ها عبارتند از: سبوس گندم ، بسیاری از انواع سبزیجات، آجیل و دانه ها، سیب زمینی، میوه با پوست، حبوبات و غلات کامل .

فیبر محلول

فیبر محلول ، که در آب حل می شود ، آب را حفظ می کند و یک ماده ژل مانند را در روده بزرگ تشکیل می دهد. هضم و جذب مواد مغذی از معده و روده را کند می کند.

فواید فیبر نامحلول

1. به پیشگیری و درمان یبوست کمک می کند

یکی از کاربرد اصلی فیبر نامحلول ، عبور بدون هضم در روده ها و تشکیل مدفوع است که منجر به حرکات منظم روده و تسکین یبوست می شود . فیبر نامحلول مانند فیبر محلول در آب حل نمی شود ، بنابراین با افزایش بخش عمده ای از حجم مدفوع، به حرکت مواد از طریق روده بزرگ کمک می کند.

2. کاهش جذب کربوهیدرات/قند

در حالی که فیبر در غذاهای کربوهیدراتی یافت می شود، سطح قند خون را افزایش نمی دهد . در واقع، به کاهش جذب قند از کربوهیدرات ها کمک می کند، که برای تثبیت قند خون مفید است.

رژیم غذایی فیبر بالا ( هر دو نوع فیبر) دارای فواید متابولیکی و سلامتی دیگری نیز مانند محافظت در برابر چاقی ، بیماری های قلبی عروقی ، دیابت و سندرم متابولیک است .

3. می تواند با کنترل اشتها و مدیریت وزن کمک کند

فیبر نامحلول موجود در غذاهای پر فیبر می تواند به شما کمک کند احساس سیری کنید و بین وعده های غذایی راضی نگه دارید . فیبر نامحلول نیز از نظر فنی منبع کالری نیست زیرا هضم نشده است و پس از خوردن دست نخورده باقی می ماند.

4. فیبر نامحلول به پیشگیری از مشکلات گوارشی مانند دیورتیکولوز و هموروئید کمک کند

فیبر نامحلول به سرعت بخشیدن به حرکت و پردازش غذا در دستگاه گوارش کمک می کند ، به همین دلیل برای تولید حرکات منظم روده مفید است. همچنین به جلوگیری از انسداد دستگاه گوارش و فشارهای همراه با یبوست کمک میکند ، که می تواند در درمان و پیشگیری از بواسیر و شقاق مفید باشد.

علاوه بر این ، فیبر نامحلول به جذب و جابجایی محصولات جانبی و سرطان زا از روده کمک می کند و احتمال بروز مشکلاتی مانند SIBO ، دیورتیکولوز و غیره را کاهش می دهد.

5. به کاهش خطر ابتلا به سرطان کولورکتال کمک کند

مطالعات نشان داده اند که دریافت کل فیبر رژیم غذایی با کاهش قابل توجه خطر ابتلا به سرطان کولورکتال همراه است . دو گروه غذایی که سرشار از فیبر نامحلول هستند، غلات کامل و تکه های کامل میوه، به ویژه در برابر تشکیل سرطان روده بزرگ محافظت می کنند.

محققان بر این باورند که افزایش مصرف فیبر ممکن است اثرات مبارزه با سرطان داشته باشد زیرا منجر به کاهش مواد سرطان زا در مدفوع، کاهش زمان انتقال و تخمیر باکتریایی فیبر به اسیدهای چرب با زنجیره کوتاه می شود که دارای خواص ضد سرطانی هستند.

آیا فیبر نامحلول برای IBS خوب است؟ این بستگی به نوع IBS یک فرد، «محرک‌های» غذای شخصی و علائم خاص یک فرد دارد، مانند اینکه آیا آن فرد بیشتر با اسهال یا یبوست مبارزه می‌کند یا خیر.

فیبر نامحلول در مقابل فیبر محلول

تفاوت فیبر محلول و نامحلول چیست ؟ آیا به فیبر محلول، فیبر نامحلول یا هر دو نیاز دارید؟

بسیاری از غذاها حاوی فیبر محلول و نامحلول هستند و هر دو نوع فیبر بخش مهمی از یک رژیم غذایی سالم هستند، زیرا نشان داده شده است که هر دو به کنترل اشتها، مدیریت وزن، هضم، حرکات روده، تعادل کلسترول و غیره کمک می کنند.

وظیفه فیبر محلول ایجاد ژل در دستگاه گوارش است. این به پیوند با اسیدهای چرب کمک می کند، که برای حفظ سطح کلسترول سالم و سلامت قلب مفید است.

فیبر محلول همچنین تخلیه معده را طولانی تر می کند که جذب مواد مغذی را بهبود می بخشد، سیری بعد از غذا را فراهم می کند و گرسنگی را کنترل می کند. این نوع فیبر همچنین می تواند سطح قند خون را تنظیم کند و به جلوگیری از افزایش قند خون و خطر مشکلاتی مانند مقاومت به انسولین یا دیابت کمک کند.

فیبر محلول در غذاهایی مانند لوبیا، حبوبات، جو، جو ، انواع توت ها و برخی سبزیجات یافت می شود. که بسیاری از آنها فیبر نامحلول نیز دارند.

فیبر محلول یا نامحلول کدام برای یبوست بهتر است؟

فیبر نامحلول معمولا برای جلوگیری از یبوست بهتر است، اگرچه هر دو نوع فیبر می توانند برای منظم ماندن و عاری از مشکلات گوارشی مفید باشند.

فیبر نامحلول در روده تخمیر نمی‌شود، اما فیبر محلول در معده تخمیر می‌شود که می‌تواند منجر به نفخ و گاز شود. فیبر محلول توسط باکتری‌های روده بزرگ هضم می‌شود، که باعث آزاد شدن گاز می‌شود که گاهی اوقات هنگام پیروی از یک رژیم غذایی با فیبر بالا باعث نفخ معده می‌شود .

از سوی دیگر، فیبر نامحلول در حین حرکت از طریق دستگاه گوارش دست نخورده باقی می ماند که به یبوست کمک می کند و همچنین تمایل به تولید گاز کمتری دارد.

به همین دلیل است که یک رژیم غذایی با فیبر بالا ممکن است گاهی اوقات علائم IBS را بدتر کند، اگرچه بستگی به فرد دارد. از آنجایی که هر فرد نسبت به غذاهای حاوی فیبر متفاوت واکنش نشان می دهد، افزایش تدریجی این غذاها در رژیم غذایی و همچنین نوشیدن مقدار زیادی آب ضروری است.

شاید برایتان سوال پیش آمده باشد که برخی از غذاهای مورد علاقه شما کدام نوع فیبر را ارائه می دهند؟ بیایید به چند نمونه نگاه کنیم:

فیبر محلول در غذاهایی مانند سبوس جو دوسر ، جو ، آجیل ، دانه ، لوبیا ، عدس ، نخود فرنگی و برخی از میوه ها و سبزیجات یافت می شود.

  • آیا موز فیبر محلول است یا نامحلول؟ یک موز حدود دو تا سه گرم فیبر دارد که بیشتر آن فیبر نامحلول است، اگرچه حاوی هر دو نوع است.
  • برنج فیبر محلول است یا نامحلول؟ یک فنجان برنج قهوه ای حدود سه تا چهار گرم فیبر دارد که تقریباً همه آن نامحلول است.
  • اسفناج و کاهو فیبر محلول هستند یا نامحلول؟ سبزیجات برگ تیره منبع خوبی از فیبر نامحلول است. یک فنجان اسفناج پخته شده حدود شش گرم فیبر دارد که حدود پنج تای آن فیبر نامحلول است.

غذای مغذی از فیبر نامحلول

25 غذای مغذی از فیبر نامحلول

در زیر برخی از بهترین غذاهای فیبر نامحلول آورده شده است :

  1. سبوس گندم و جوانه گندم
  2. سبوس جو دوسر
  3. انواع لوبیا، عدس و حبوبات (کلیه ای، سیاه، گاربانزو، ادامام ، نخود فرنگی، لیما، سرمه ای، سفید و غیره)
  4. انواع توت ها ، از جمله توت سیاه، زغال اخته، تمشک، توت فرنگی و غیره.
  5. غلات کامل، به ویژه جو، کینوا، سورگوم، ارزن، آمارانت ، بلغور جو دوسر و چاودار
  6. شلغم
  7. نخود سبز
  8. بامیه
  9. اسفناج
  10. تربچه
  11. روتاباگا (نوعی شلغم)
  12. نارگیل (پرک یا آرد رنده شده)
  13. کاکائو
  14. سیب با پوست
  15. گلابی با پوست
  16. دانه کتان
  17. آووکادو (آووکادوی فلوریدا بیش از آووکادوی کالیفرنیا دارد)
  18. دانه های آفتابگردان
  19. سیب زمینی و سیب زمینی شیرین
  20. زردآلوهای خشک ، آلو ، کشمش ، خرما و انجیر
  21. بادام ها
  22. گردو
  23. ماکارونی و نان غلات کامل
  24. میوه شور پشن فروت
  25. ذرت بو داده

منبع: https://draxe.com/nutrition/insoluble-fiber

کشک بادمجان

کشک بادمجان یکی از ساده‌ترین و خوشمزه‌ترین غذاهای حاضری هستش که جزو غذاهای اصیل ایرانی محسوب می‌شود. کشک بادمجون با نام‌های مختلف در هر شهری شناخته می‌شود به عنوان مثال: کشک بادمجان دامغانی، کشک بادمجان اصفهانی و غیره نمونه‌هایی از آن هستند اما باید بگوییم که روش پخت آن‌ها، اصول مشترکی دارد.

نکته مهم: در اضافه کردن نمک مراقب باشید! چون ممکن است کشک شور باشد و کشک بادمجان شما بیش از اندازه شور شود. در صورتی که نمک کشک بادمجان کم بود، بعد از سرو کردن هم میتوانید کشک و نمک را اضافه کنید.

در تهیه کشک بادمجان می‌توان آن‌ها را کبابی یا سرخ کرد:

کشک بادمجان با بادمجان کبابی
مرحله اول : آماده کردن و کبابی کردن بادمجان روی شعله یا آتش
مرحله دوم : سرخ کردن نعنا خشک
مرحله سوم : اضافه کردن زردچوبه
مرحله چهارم : له کردن بادمجان‌ها
مرحله پنجم : اضافه کردن کشک و نمک به بادمجان
آخرین مرحله اضافه کردن کشک و‌ نمک به مخلوط شگفت انگیزمون هست. بعد از اضافه کردنشون، بهتره ۱۰ دقیقه زمان بدیم تا با حرارت کم، مواد خوب با هم بپزند.

کشک بادمجان با بادمجان سرخ کرده
مرحله اول : آماده کردن و سرخ کردن بادمجان
مرحله دوم : گرفتن روغن اضافه بادمجان
مرحله سوم : سرخ کردن نعنا خشک
مرحله چهارم : اضافه کردن زردچوبه
مرحله پنجم : بخارپز کردن بادمجان سرخ کرده
مرحله ششم : له کردن بادمجان‌ها
مرحله هفتم : اضافه کردن کشک و نمک به بادمجان
آخرین مرحله اضافه کردن کشک و‌ نمک به مخلوط شگفت انگیزمون هست. بعد از اضافه کردنشون، بهتره ۱۰ دقیقه زمان بدیم تا با حرارت کم، مواد خوب با هم بپزند.
نکته مهم: در اضافه کردن نمک مراقب باشید! چون ممکن است کشک شور باشد و کشک بادمجان شما بیش از اندازه شور شود. در صورتی که نمک کشک بادمجان کم بود، بعد از سرو کردن هم میتوانید کشک و نمک را اضافه کنید.

اصلاح و بهبود تغذیه برای دوران های زندگی

نسل سالم نتیجه پایبندی والدین به سبک زندگی و تغذیه سالم در دوران پیش از تشکیل تخم و ادامه آن در دورانهای بعدی زندگی از دوره بارداری و شیردهی تا سالمندی است. تغذیه درمانی با توجه به نمودار رشد، فعالیت‌های فیزیکی، نیازهای بدن و سن فرد و با در نظر گرفتن برخی بیماری‌های شایع در افراد، به موارد غذای لازم در هر دوره میپردازد و راهنمایی‌هایی در راستای دست‌یابی به جسم سالم‌تر و افزایش کیفیت زندگی بهتر ارائه می‌نماید. نيروي انساني ماهر و توانمند برای تعالی و توسعه ملتها لازم است. نسلی که بتواند نیازهای یک زندگی مناسب با استفاده از دانش و مهارت کافی تامین نماید. نسلي که در امور فکري و بدني توانمندی های لازم را داشته باشد.

تغذیه در دوران بارداری
در دوران بارداری ممکن است مادران عزیز در اثر ویار بارداری یک سری از مواد غذایی خاص را نتوانند مصرف کنند و یا دچار مشکلاتی مانند یبوست، سوزش سر دل و.. شوند. در تغذیه درمانی این دوره توصیه های غذایی در دوران بارداری و راهکارهای غذایی برای درمان مشکلات دوران بارداری ارایه می شود.

دغدغه های مادری که تازه زایمان کرده است
درمان چاقی و اضافه وزن ناشی از بارداری و بازگشت به شرایط وزن سلامتی همراه با شیردهی موفق از دغدغه های مادران تازه زایمان کرده است.

ملاحظات تغذیه در شش ماه اول پس از تولد و دوران شیردهی برای نوزاد
شير مادرغذاي منحصربه فرد وايده آل براي کودک در شش ماه اول زندگي است. از لحظه تولد تا پايان 6 ماهگی شير مادر به تنهايي تمام نيازهاي غذايي شير خوار را تا مين مي کند واز 15 روزگي به بعد علاوه بر شير مادر روزانه قطره مولتي ويتامين يا ويتامين آ و دی به کودک داده می شود. در اين مدت کودک به آب ،آب قند و هيچ چيز ديگري بجز شير مادر احتياج ندارد . آغوز ( شيري که چند روز اول بعد از زايمان ترشح مي شود) با وجود اينکه حجم کمي دارد براي تامين نيازهاي کودک کافي است همچنين داراي موادي است که کودک را در مقابل بيماريها وعفونتها مقاوم مي کند.

تغذیه کودکان از ۶ ماهگی تا یک سالگی
وقتی کودک به سن ۶ ماهگی می رسد نگرانی بسیاری از مادران، نحوه شروع غذای کمکی است. اینکه ابتدا از کدام ماده غذای شروع کنند و چه مقدار باید به کودکشان غذا دهند تا کودک دچار اضافه وزن و یا سوتغذیه نشود. در این مقاله به اکثر سوالات مادران عزیز در این زمینه پاسخ داده مس شود.

تغذیه مناسب کودکان در سنین مدرسه
تغذیه سالم و مناسب در دوران مدرسه در رشد، سلامت و قدرت یادگیری کودکان نقش بسزایی دارد. برنامه غذایی در این سنین باید متنوع با انتخاب غذاهایی با چگالی بالای مواد مغذی و میزان کافی انرژی تنظیم شود.

تغذیه مناسب در دوران بلوغ
تامین نیازهای تغذیه‌ای برای دستیابی به رشد و بلوغ سالم و مناسب، ضروری است. ممکن است دریافت ناکافی مواد مغذی و عدم تعادل دریافت ترکیبات غذایی به دلیل مصرف میان وعده‌‌هایی با انرژی زیاد حاوی چربی و کربوهیدرات ساده باشد و اینها موجب به خطر افتادن سلامت نوجوان و مستعد شدن او برای ابتلای به اضافه وزن و مشکلات مرتبط با آن شوند.

تغذیه در دوران یائسگی
بعضی از زنان در دوران یائسگی تجاربی مانند گرگرفتگی را تجربه می کنند. در این مقاله مواد غذایی که می توانند به کاهش عوارض دوران یائسگی کمک کنند توضیح داده می شود.

پرهیز، پاکسازی و مداخله تقویت

اول ای دل دفع شر موش کن***وانگهی در جمع گندم کوش کن

تجمع فضولات و سموم در بدن می‌تواند ناشی از عواملی مانند آلودگی هوا، آب، و حتی فرآیندهای طبیعی بدن مثل هضم غذا باشد. قوه مدبره یا سیستم طبیعی بدن، با استفاده از راه‌های مختلف مانند دفع مدفوع از روده‌ها، ترشحات صفراوی و عملکرد کلیه‌ها، تعریق، عطسه و سرفه، تلاش می‌کند این مواد مضر را از بدن خارج کند. با این حال، در مواقعی که حجم مواد زاید بیش از حد باشد یا عملکرد سیستم‌های دفعی مختل شود، این تجمع می‌تواند منجر به اختلالات و بیماری‌های گوناگون شود. چنین شرایطی نشان‌دهنده نیاز به تقویت راه‌های پاکسازی و مدیریت صحیح مزاج بدن برای حفظ سلامتی است.

علل تولید فضولات و سموم در بدن:

محیط خارجی:

آلودگی هوا: ترکیبات مضر مانند ذرات معلق و گازهای سمی وارد جریان خون می‌شوند.
آلودگی آب: مواد شیمیایی و فلزات سنگین از طریق مصرف آب یا مواد غذایی آلوده به بدن وارد می‌شوند.

فرآیندهای داخلی بدن:

هضم غذا: در جریان هضم مواد غذایی، موادی غیرقابل‌استفاده و سمی به عنوان فضولات تولید می‌شوند.
سوخت‌وساز سلولی: بدن در حین تأمین انرژی، موادی مانند اوره و کراتینین تولید می‌کند که باید دفع شوند.

مکانیسم‌های طبیعی دفع فضولات
روده‌ها: فضولات ناشی از هضم معدی عمدتاً از طریق روده و به‌صورت مدفوع دفع می‌شوند. عملکرد سالم دستگاه گوارش برای این فرآیند ضروری است.

کبد و صفرا:
کبد به‌عنوان یکی از مهم‌ترین ارگان‌های دفعی، سموم را از خون جدا کرده و از طریق صفرا به دستگاه گوارش انتقال می‌دهد.

کلیه‌ها و ادرار:
کلیه‌ها مواد زائد محلول در آب، مانند اوره و اسید اوریک، را از خون تصفیه و از طریق ادرار دفع می‌کنند.

پوست: تعریق
یکی دیگر از راه‌های دفع سموم است، که از طریق غدد عرق صورت می‌گیرد.

سیستم تنفسی:
موادی مانند کربن‌دی‌اکسید از طریق بازدم خارج می‌شوند. عطسه و سرفه نیز برای دفع مواد زائد از مجاری تنفسی مؤثر هستند.

دلایل اختلال در دفع طبیعی بدن:

امتلا و پری بدن:
زمانی که مواد زاید بیش از حد تولید شوند، سیستم‌های طبیعی بدن نمی‌توانند همه مواد را دفع کنند. این امر باعث تجمع آن‌ها و مسدود شدن مسیرهای دفع می‌شود.

سبک زندگی ناسالم:
رژیم غذایی نادرست، کم‌تحرکی، و مصرف مواد مضر می‌تواند عملکرد ارگان‌های دفعی را مختل کند.

بیماری‌های خاص:
اختلال در عملکرد کبد، کلیه‌ها، یا دستگاه گوارش می‌تواند منجر به عدم دفع کافی مواد زائد شود.

اثرات تجمع فضولات در بدن
بروز بیماری‌های مزمن مانند دیابت و فشارخون.
مشکلات گوارشی نظیر یبوست یا نفخ.
خستگی مفرط و ضعف عمومی بدن.
بیماری‌های پوستی مانند آکنه و اگزما.
تضعیف سیستم ایمنی و افزایش حساسیت به عفونت‌ها.

راهکارها برای بهبود دفع مواد زائد
رعایت رژیم غذایی مناسب:
مصرف غذاهای غنی از فیبر (میوه‌ها، سبزیجات و غلات کامل) برای بهبود عملکرد روده‌ها.
افزایش مصرف آب برای کمک به عملکرد کلیه‌ها و جلوگیری از تجمع سموم.

تقویت تعریق:
فعالیت‌های بدنی منظم و استفاده از سونا می‌توانند دفع سموم از طریق تعریق را افزایش دهند.

اصلاح سبک زندگی:
ترک عادت‌های مضر مانند مصرف دخانیات و الکل.
خواب کافی و مدیریت استرس برای تقویت عملکرد طبیعی بدن.

مشاوره با پزشکان متخصص:
افرادی که دارای علائم اختلال در دفع مواد زائد هستند، می‌توانند با پزشکان طب سنتی مشورت کنند تا راهکارهایی متناسب با مزاجشان ارائه شود.
با شناخت بهتر این مکانیسم‌ها و دلایل اختلال در آن‌ها، می‌توان قدم‌های مؤثری برای پیشگیری و بهبود سلامتی برداشت.

سه اصل تغذیه در طب ایرانی

یکي از اصول مهم در حفظ سلامتی یا درمان بيماری ها در طب سنتي ايران اصلاح تغذيه يا تدابير غذايي است که با توجه به تفاوت هاي بين فردي (مزاج) به بيماران توصيه مي گردد. در طبقه بندی های مختلف غذايي در علوم نوين طبی نيز، بر اساس شرايط افراد، گاهي محدوديت های غذايی اعمال مي شود، بنابراين به نظر مي رسد که رعايت تنوع و تعادل غذا در رژيم غذايي افراد با توجه به هرم غذايي از يکسو و تلفيق آن با آموزه هاي طب سنتي راهکار مناسبي است که ضمن تامين درشت مغذي ها و ريزمغذي ها به حفظ سلامتی افراد سالم نامعتدل  و یا درمان و بهبود شرايط بيماران کمک نمود. الگوی غذایی مناسب هر فرد ضمن رعایت دستاوردهای طب رايج و هرم غذايي، به خصوصیات مادرزادی هر فرد یعنی مزاج مادرزادی و شرایط کنونی وی یعنی مزاج عارضی که تحت تاثیر شش اصل ضروری برای نگهداشت سلامتی ارتباط دارد.

هر انسانی باید بر اساس طبع خودش تغذیه کند. به عنوان مثال اگر کسی دارای طبع سرد باشد و مدام غذاهایی که دارای طبع سرد هستند بخورد، در دراز مدت سلامتی اش به خطر می افتد.

بنابراین ، اولین کاری که باید بکنیم این است که تشخیص دهیم طبع ما در زمره کدام یک از چهار گروه اصلی انواع طبع ها قرار دارد. برای تشخیص طبع، مراجعه به پزشکی که تخصص طب سنتی هم دارد روش مطمئن تری به شمار می رود.

گام دوم این است که طبیعت انواع مواد غذایی را بشناسیم و برنامه غذایی روزانه خود شامل وعده های اصلی و میان وعده ها را بر اساس آن تنظیم نماییم. مثلاً اگر دریافتیم که طبع ما سرد است و در یک مهمانی، روی میز موز و خیار باشد، ما میوه گرم (موز) را انتخاب می کنیم و از خوردن میوه سرد (خیار) خودداری می کنیم. یا اگر خیار را خوردیم، در کنارش “مصلح” آن را نیز می خوریم. مصلح در طب ایرانی غذایی است که باعث می شود اثر غذایی که پیش از آن خورده ایم تعدیل شود. مثلاً مصلح خیار، مویز است و اگر کسی بعد از خوردن خیار، مویز بخورد، اثر طبع سرد آن بر روی فرد دارای طبع سرد خنثی می شود.

خوشبختانه طبع انواع غذاها و نیز مصلح های آنان نیز در سایت های معتبر وجود دارد و می توانیم با یک جست و جوی ساده، این اطلاعات ارزشمند را نیز به دست آوریم.

گام سوم برای سلامتی، “خوردن به اندازه” است. اکثر ما گذشته از این که غذاهای مناسب نمی خوریم، بلکه همان غذاهای نامناسب طبع مان را نیز بیش از اندازه می خوریم که نتیجه آن  آسیب کبد، بر هم خوردن تعادل شیمیایی بدن، ابتلا به انواع بیماری ها و مرگ زود رس خواهد بود.